Stimulasi Saraf Listrik Transkutan (TENS) beroperasi adhedhasar prinsip modulasi nyeri liwat mekanisme perifer lan pusat. Kanthi ngirim impuls listrik voltase rendah liwat elektroda sing dipasang ing kulit, TENS ngaktifake serat A-beta mielin gedhe, sing nyegah transmisi sinyal nosiseptif liwat sungu dorsal sumsum tulang belakang, sawijining fenomena sing diterangake dening teori kontrol gerbang.
Salajengipun, TENS saged nyebabaken pelepasan opioid endogen, kados ta endorfin lan enkephalin, ingkang langkung ngurangi persepsi nyeri kanthi naleni reseptor opioid ing sistem saraf pusat lan perifer. Efek analgesik langsung saged muncul sajrone 10 ngantos 30 menit sasampunipun rangsangan dipunwiwiti.
Sacara kuantitatif, uji klinis wis nduduhake yen TENS bisa nyebabake penurunan skor VAS sing signifikan sacara statistik, biasane antarane 4 lan 6 poin, sanajan variasi gumantung saka ambang nyeri individu, kondisi nyeri tartamtu sing diobati, penempatan elektroda, lan parameter stimulasi (kayata, frekuensi lan intensitas). Sawetara panliten nuduhake yen frekuensi sing luwih dhuwur (kayata, 80-100 Hz) bisa uga luwih efektif kanggo manajemen nyeri akut, dene frekuensi sing luwih endhek (kayata, 1-10 Hz) bisa uga menehi efek sing luwih tahan lama.
Sakabèhé, TENS minangka terapi tambahan non-invasif ing manajemen nyeri akut, sing nawakake rasio manfaat-kanggo-risiko sing apik nalika nyuda ketergantungan marang intervensi farmakologis.
Wektu kiriman: 29 Nov-2025
